کتاب «ارتباط کلامی موثر با کودکان» اثری از مریم صف آراء، مریم قاسمی یزدآبادی و احسان پارسا است که در سال ۱۳۹۸ توسط انتشارات اندیشه احسان منتشر شده است. این کتاب به موضوعات مربوط به بهبود ارتباط کلامی با کودکان می پردازد. بخشهایی از کتاب: «قاطعیت چیست؟ قاطعیت را از دو جنبه مورد بررسی قرار می دهیم. ابتدا اینکه به چه میزان تقاضا و درخواست از فرزندمان داریم؟ آیا در خانواده ما قوانین و ارزش های خانواده به صورتی واضح و آشکار برای بچه ها بیان شده است؟ و دومین جنبه اینکه ما والدین به چه اندازه از ثبات، استواری رأی و نظر و همچنین انعطاف به جا در پایبندی به این ارزش ها و قوانین برخورداریم؟ به این معنی که اگر کار یا نظری به دلایل درستی شروع شود، به هیچ عنوان آن کار یا نظر تغییر نکند مگر اینکه تغییر در قوانین و چهارچوب های خانواده مشکلی در روند تربیتی ما ایجاد نمی کند. به عنوان مثال وقتی قرار است تا قبل از شروع کارتونی که قبلا در بارهٔ دیدن آن با کودک توافق کرده ایم، تلویزیون خاموش باشد، به هیچ عنوان، از نظر خود نباید برگردیم وتحت تأثیر قشقرق راه انداختن کودک، قرار نگیریم. *** قضاوت کردن قضاوت کردن یعنی بیان دیدگاه و نظر خود در بارهٔ موقعیتی که هنوز به طور کامل آن را درک نکرده ایم. یعنی به جای دیدن از زاویه دید طرف مقابل، نظر خود را به او تحمیل کنیم. برای مثال وقتی کودکمان از اینکه بادکنش ترکیده است ناراحت است و گریه می کند، اگر به او بگوییم: «این موضوع اینقدر که تو ناراحتی، ناراحتی کردن نیاز ندارد»، اشتباه است، در چنین شرایطی کافی است احساس کودک را درک کنیم و به او انعکاس بدهیم، او را در آغوش بگیریم و به او بگوییم متوجه هستیم که ترکیدن بادکنک چقدر برای او ناراحت کننده بوده است: «عزیزم، از ترکیدن بادکنکت ناراحت شدی؟» وقتی فرزند ما از رفتاری که در مدرسه با او شده ناراحت است و این ناراحتی را با گریه به ما نشان می دهد گفتن جملاتی مانند جملات زیر نوعی قضاوت کردن است و می تواند موجب سرخورده شدن و جلوگیری از بیان صحیح هیجانات فرزند در موقعیت های بعدی شود: - این مسئله که اینقدر ناراحتی نداره که تو بخاطرش گریه کنی، حیف اشک های تو نیست... - شاید رفتار اشتباهی کردی که توی مدرسه اون رفتار باهات شده.»